Μάθημα 2: Ανάγκες & Εμπόδια

Προκειμένου να δημιουργηθεί ένα βιώσιμο μοντέλο για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, υπάρχουν διάφοροι σημαντικοί παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν και να αντιμετωπιστούν. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν:

  • ευαισθητοποίηση και κατανόηση του θέματος από ιδιώτες και επιχειρήσεις σε παγκόσμια κλίμακα,
  • ανάπτυξη υποδομών και τεχνολογίας για τη διαχείριση της σπατάλης τροφίμων με όσο το δυνατόν πιο φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο,
  • προσφορά οικονομικών κινήτρων για τη στήριξη της ανάπτυξης και της εκτέλεσης άμεσων πρωτοποριακών λύσεων.

Αλλά πώς μπορούμε να παραδειγματιστούμε από αυτά τα κίνητρα; Σε γενικές γραμμές, αποτελούνται από κονδύλια, επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις, και πολιτικές και κανονισμούς που ενθαρρύνουν τις εταιρείες να μειώσουν τη σπατάλη τροφίμων. Επίσης, απαιτούνται αποτελεσματικά μέτρα, όπως εκστρατείες και προγράμματα ενημέρωσης, για την προώθηση αλλαγών στη συμπεριφορά των ατόμων, σε μία προσπάθεια να καταπολεμηθεί η σπατάλη τροφίμων με πιο παραγωγικό τρόπο. Οι καινοτόμες λύσεις συσκευασίας και αποθήκευσης είναι επίσης εξαιρετικές επιλογές που μπορούν να αναπτυχθούν για να συμβάλουν στον περιορισμό της σπατάλης τροφίμων.

  • Συνεργασία & συμπράξεις: Εάν θέλουμε να μειώσουμε τη σπατάλη τροφίμων, πρέπει να συνεργαστούμε – πιθανές συμπράξεις μεταξύ διαφορετικών ενδιαφερομένων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και μη κερδοσκοπικών οργανισμών. Μέσω της δημιουργίας αυτών των συνεργασιών και της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών για την ανάπτυξη ενός βιώσιμου συστήματος τροφίμων, είναι απολύτως εφικτό να καταπολεμήσουμε τη σπατάλη τροφίμων.
  • Έλλειψη ευαισθητοποίησης & κατανόησης: Η μείωση της σπατάλης τροφίμων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δυστυχώς, ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι η έλλειψη ευαισθητοποίησης και γνώσης σχετικά με το θέμα. Η σοβαρότητα της κατάστασης και οι αρνητικές επιπτώσεις της συχνά υποτιμώνται ή δεν γίνονται αντιληπτές, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή αποτελεσματικών λύσεων.
  • Αντίσταση στην αλλαγή: Η αλλαγή δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτη – οι άνθρωποι φοβόμαστε να βγούμε από τις ζώνες άνεσής μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αντίσταση στην αλλαγή παραμένει άλλο ένα πιθανό εμπόδιο. Οι υπεραγορές και τα εστιατόρια, για παράδειγμα, πετούν άφθονες ποσότητες τροφίμων, αλλά μπορεί να μην είναι πρόθυμα να κάνουν προσαρμογές παρά τις σημαντικές επιπτώσεις αυτής της σπάταλης.
  • Έλλειψη υποδομών & κατάλληλης τεχνολογίας: Η ανεπαρκής υποδομή και τεχνολογία αποδεικνύονται επίσης πρόκληση. Η συλλογή, η μεταφορά και η επεξεργασία των αποβλήτων τροφίμων με φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο απαιτεί συγκεκριμένα συστήματα, τα οποία μπορεί να μην υπάρχουν ή να λείπουν πόροι, όπως χρηματοδότηση και προσωπικό.
  • Οικονομικά εμπόδια: Τα οικονομικά εμπόδια μεταφράζονται σε έλλειψη βιώσιμων μοντέλων για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων. Οι πιθανές λύσεις μπορεί να απαιτούν τεράστιες αρχικές επενδύσεις, πράγμα δύσκολο στο σημερινό οικονομικό κλίμα.
  • Επιπλέον, η έλλειψη συνεκτικών οικονομικών κινήτρων μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη και την εκτέλεση λύσεων. Η επιτυχής επίλυση αυτών των προβλημάτων προϋποθέτει συνδυασμό προσεγγίσεων, όπως η ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της κατανόησης, η εκπαίδευση, η δημιουργία υποδομών, και η παροχή οικονομικών κινήτρων για τη δημιουργία μίας βιώσιμης και ανθεκτικής στρατηγικής για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων.