Μάθημα 1: Ποσοστό της σπατάλης τροφίμων ανά χώρα

Οι αναπτυσσόμενες χώρες υποφέρουν από μεγάλες απώλειες στην αρχή της αλυσίδας εφοδιασμού μετά την καλλιέργεια τροφίμων λόγω της ανεπαρκούς τεχνολογίας, των υποδομών μεταφοράς, εγκαταστάσεων αποθήκευσης και ψύξης και ακραίων καιρικών φαινομένων.

• Οι αναπτυσσόμενες χώρες ευθύνονται για το 44% της παγκόσμιας σπατάλης και απώλειας τροφίμων (Lipinski et al., 2013).
• Στις αναπτυσσόμενες χώρες, το 40% της απώλειας τροφίμων προκύπτει κατά τη συγκομιδή και την επεξεργασία (FAO 2016).
• Οι παρεμβάσεις σε αυτά τα συστήματα επικεντρώνονται στην τεχνολογική εκπαίδευση και αναβάθμιση για τη μείωση των απωλειών, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και τη μείωση της έντασης της εργασίας (Parfitt et al., 2010).

Αναπτυγμένες χώρες

Στις αναπτυγμένες χώρες το μεγαλύτερο ποσοστό σπατάλης τροφίμων παρατηρείται στο τέλος της αλυσίδας εφοδιασμού, καθώς τα τρόφιμα είναι άφθονα και οι καταναλωτές απαιτητικοί και πιο σπάταλοι.

• Το 40% της απώλειας τροφίμων παρατηρείται στο επίπεδο των επιχειρήσεων και των καταναλωτών (FAO 2016).
• Κάθε χρόνο, οι καταναλωτές στις πλούσιες χώρες σπαταλούν τόσα τρόφιμα – 222 εκατομμύρια τόνους – όσο ολόκληρο το δίκτυο παραγωγής τροφίμων της υποσαχάριας Αφρικής (Gustavsson et al., 2011).
• Τα κατά κεφαλήν καταναλωτικά απορρίμματα τροφίμων ισοδυναμούν με 95-115 κιλά ετησίως στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική (Gustavsson et al., 2011).
• Στην Ευρώπη σπαταλώνται 89 εκατομμύρια τόνοι τροφίμων ετησίως (173 κιλά ανά κάτοικο) (Fusions, 2016).
• Το συνολικό ποσοστό των τροφίμων που χάνονται ή σπαταλώνται κυμαίνεται μεταξύ 15% και 25% στις περισσότερες περιοχές. Οι μόνες εξαιρέσεις είναι η Βόρεια Αμερική και η Ωκεανία, όπου το ποσοστό ανέρχεται στο 42% (Lipinski et al., 2013).

• Ισπανία – 7.7 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (176 kg ανά άτομο) (Menos Desperdicio, 2019).
• Ιταλία – 7.8 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (130 kg ανά άτομο) (Eurostat, 2016).
• Ηνωμένο Βασίλειο – 10.2 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (156 kg ανά άτομο) (WRAP, 2018).
• Δανία – 716.000 τόνοι ετησίως (124 kg ανά άτομο) (DTU, 2017).
• Νορβηγία – 385.000 τόνοι ετησίως (73 kg ανά άτομο) (Matvett, 2017).
• Γαλλία – 10 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (155 kg ανά άτομο) (Le Monde, 2018).
• Γερμανία – 11 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (137 kg ανά άτομο) (BMEL, 2019).
• Ολλανδία – 2,5 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (152 kg ανά άτομο) (Samen tegen Voedselverspilling, 2015).
• Βέλγιο – 3,8 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (345 kg ανά άτομο) (Roels & Van Gijseghem, 2011).
• Πολωνία – 9 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (236 kg ανά άτομο) (CEFO, 2017).
• Ελβετία – 2,6 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (310 kg ανά άτομο) (BAFU, 2019).

• Ηνωμένες Πολιτείες – 126 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (415 kg ανά άτομο) (CEC, 2017).
• Καναδάς – 11.2 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (303 kg ανά άτομο) (Second Harvest, 2019).
• Μεξικό – 20 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (155 kg ανά άτομο) (FAO, 2018).

• Αυστραλία – 7,3 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (298 kg ανά άτομο) (Department of the Environment and Energy, 2017).
• Ιαπωνία – 6 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (43 kg ανά άτομο) (FAO, 2017).
• Κίνα – 61 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (44 kg ανά άτομο) (The Magnet, 2018).
• Νότια Κορέα – 4,8 εκατομμύρια τόνοι ετησίως (95 kg ανά άτομο) (The Magnet, 2018).